علت نامگذاری روز جهانی مسجد چه بود؟
سی‌ام مرداد یادآور یکی از داشته‌های بزرگترین دین الهی است، روز جهانی مسجد که به پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران در سی‌امین نشست سازمان کنفرانس اسلامی به تصویب رسید.
 
به گزارش خبرگزاری فارس از بوشهر، 30 مرداد سال 1348 مسجدالاقصی به دست صهیونیست‌ها به آتش کشیده شد، سال‌ها بعد و به همین مناسبت به پیشنهاد جمهوری اسلامی ایران و تصویب اعضای سازمان کنفرانس اسلامی در سی‌امین نشست این سازمان، این روز به نام روز جهانی مسجد نامگذاری شد.

مکانی که از زمان تولد اسلام مهمترین جایگاه برای تمامی عرصه‌های مذهبی، اعتقادی، اجتماعی، فرهنگی و حتی جهادی بوده و نقش مهمی نیز در شکل‌گیری انقلاب اسلامی ایران داشته است.

این نامگذاری بهانه‌ای شد برای یک نامگذاری دیگر، نامگذاری اولین رده بسیج.

بسیج مساجد و محلات قدیمی‌ترین رده بسیج به شمار می‌رود، هر چند که سال 1388 به عنوان یک رده جداگانه بسیج معرفی شد.

این نشان‌دهنده اهمیت نقش کلیدی مسجد است، جایی که حتی قبل از بهمن 57 زمینه‌های شکل‌گیری فکری و اعتقادی و انسجام و ساماندهی نیروهای مردمی را برای به نتیجه نشستن بزرگترین انقلاب قرن بیستم مهیا می‌کرد و در آموزش و اعزام فدائیان اسلام به جبهه دفاع مقدس هشت ساله نقش‌آفرینی داشت.

کسانی که برای اشغال سرزمین موعود پا به پاره تن اسلام نهادند، خوب می‌دانستند که برای شکستن غرور یک امت باید مقدساتشان را هدف بگیرند و به همین دلیل به سراغ اولین قبله آخرین دین الهی رفته و مسجدالاقصی را به آتش کشیدند تا به خیال خود یکی از مقدس‌ترین نمادهای دین اسلام و معراجگاه پیامبر آن را تحقیر کرده باشند.

اما آنها صاحب این خانه و اهلش را نمی‌شناختند و شاید فکرش را هم نمی‌کردند که روزی شعله‌های این آتش به جانشان بیافتد و همچون مس گداخته از درون نابودشان کند.

خانه‌ها و شهرک‌ها ساختند تا جایشان را در این زمین غصبی محکم کنند، اما نمی‌دانستند که مثال این خانه‌ها مثال خانه عنکبوت است، یعنی سست‌ترین خانه‌ها.

از روز جهانی قدس که بگذریم، سی‌ام مرداد نیز روزی برای یادآوری یکی از داشته‌های بزرگترین دین الهی است.

به گفته حسین قاسمی مسئول بسیج مساجد و محلات سپاه امام صادق(ع) استان بوشهر، در این روز در ایران اسلامی مثل همیشه جنایت‌های صهیونیسم جهانی بازگو و تشریح شد و از نقش و جایگاه مسجد در جامعه اسلامی سخن گفته شده و از خدمتگزاران مساجد و بسیج تجلیل می‌شود.

تابستان خود را چگونه بگذرانیم؟
۱۳۹۴/۰۴/۰۲ - ۱۰:۱۳ - کد خبر: 152476
سلامت نیوز:فرارسیدن فصل تابستان و تعطیلی مدارس برای کودکان و نوجوانان گذران اوقات شاد و لذت‌بخش را به دور از مدرسه و تکالیف آن در پی دارد. اغلب خانواده‌های ایرانی هر یک به فراخور شرایطشان برای نحوه گذران اوقات فراغت کودکان و نوجوانان برنامه‌های گوناگونی دارند، با وجود این، می‌توان گفت مفهوم گذران اوقات فراغت هنوز برای بسیاری از والدین و مربیان کشور روشن نیست و بیشتر آنها به جای در نظر گرفتن علایق کودکان و نوجوانان خواسته‌ها و آرزوهای تحقق نیافته دوران کودکی خود را به آنها پیشنهاد یا تحمیل می‌کنند. این امر کاملا برخلاف مفهوم اوقات فراغت است که به انجام فعالیت‌های مورد علاقه کودکان تاکید دارد.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از روزنامه آرمان ،برای اوقات فراغت باید چگونه برنامه‌ریزی کرد؟ آیا اوقات فراغت به معنای این است که هیچ کار مفیدی انجام ندهیم؟ چه کار کنیم که هم کار مفیدی انجام بدهیم و هم بهمان خوش بگذرد؟ سوالاتی از این دست امروز پرسش بسیاری از دانش‌آموزان، دانشجویان و خانوده‌های آنهاست. تابستان که از راه می‌رسد بیش از 12 میلیون دانش‌آموز و بیش از چهار میلیون دانشجو برنامه زندگی شان عوض می‌شود. رئیس هیات‌مدیره انجمن روان‌شناسی ایران درباره کم و کیف برگزاری اوقات فراغت می‌گوید: باید در زمینه تحقق غنی‌سازی اوقات فراغت به دانش‌آموزان کمک کرد تا در این زمینه هم بتوانند به فراغت دست یابند وهم در پی ارتقای مهارت‌های گوناگون باشند. شیوا دولت‌آبادی می‌افزاید: والدین با برنامه‌ریزی‌های مناسب و نیازسنجی باید بتوانند در زمینه ارتقای فعالیت‌های کودکان و نوجوانان برنامه‌ریزی کرده و در این حین امکان تفریح را نیز برای آنها مهیا کنند.

به گفته او نباید غنی‌سازی اوقات فراغت به نوعی وقت‌گذرانی باشد بلکه برای دانش‌آموزان فصل تابستان می‌تواند فرصتی برای کسب و ارتقای مهارت‌های گوناگون در زمینه ورزش ، هنر و … باشد. او با بیان اینکه کسب مهارت‌های لازم باعث افزایش اعتماد به نفس و شادمانی در افراد می‌شود، تاکید می‌کند: برگزاری کلاس‌های تابستانی باید در فضایی شاد باشد آن هم به این دلیل که متاسفانه اغلب دانش‌آموزان به مدارس رویکرد مثبتی ندارند و اگر بتوان با ایجاد فضای شاد دانش‌آموزان را به مدرسه کشاند، مطلوب است.

به گفته او هم اکنون شاهد عدم علاقه برخی دانش‌آموزان برای حضور در مدرسه هستیم اما به دلیل وجود شرایط ویژه در آموزش و پرورش نمی‌توان شاهد تغییر و تحولاتی بود. به گفته دولت‌آبادی این رویکرد در فضای آموزش چندان ثمربخش نیست و باید با ایجاد فضای آموزش محور، همراه با تفریح، شادی و افزایش مهارت‌های اجتماعی در پی ایجاد نشاط و علاقه برای حضور دانش‌آموزان به مدارس بود.

فضای آموزشی دچار رخوت شده است
برگزاری اوقات فراغت در مدارس منوط به ایجاد فضای شاد و افزایش نشاط است. یک کارشناس آموزش و پرورش درباره نحوه غنی‌سازی اوقات فراغت برای دانش‌آموزان در فصل تابستان به «آرمان» می‌گوید: با توجه به اینکه فضای آموزش کشور بعضا کسالت‌آور است باید بررسی شود آیا امکان گذران اوقات فراغت برای بچه‌ها وجود دارد یا خیر؟ در طول سال تحصیلی مسائل درسی هیچ ارتباطی با محیط زندگی دانش‌آموزان ندارد و این امر باعث بروز حس نامطلوب بین معلمان و دانش‌آموزان شده است. محمدرضا نیک‌نژاد می‌افزاید: اغلب دانش‌آموزان با وجود چنین شرایطی برای اتمام سال تحصیلی و آغاز تعطیلات تابستانی لحظه‌شماری می‌کنند.

به گفته او قبل از هر اقدامی در زمینه غنی‌سازی اوقات فراغت باید با ایجاد محیط‌های شاد و مفرح برای دانش‌آموزان و تغییر ساختار کسالت‌آور کنونی به فکر چاره بود. این کارشناس آموزش و پرورش تصریح می‌کند: مسئولان امر باید در این زمینه جدی‌تر عمل کنند و از سوی دیگر بودجه آموزش و پرورش نیز کفاف برگزاری کلاس‌های شاد و مفرح را نمی‌دهد. 5/98 درصد بودجه آموزش و پرورش صرف پرداخت حقوق معلمان می‌شود و وزارتخانه هم نمی‌تواند پاسخگوی نیاز دانش‌آموزان در امر غنی‌سازی اوقات فراغت باشد.

نیک‌نژاد تصریح می‌کند: در سال‌های گذشته برخی نهادها بیرون از فضای آموزش و پرورش یکسری اقدامات برای غنی‌سازی اوقات فراغت دانش‌آموزان انجام می‌دادند که این فعالیت‌ها چندان مفرح و کافی نبود و اغلب فعالیت آنها در زمینه خدمات رسانی‌هایی از جمله انجام فعالیت رنگ‌کاری، نجاری و… خلاصه می‌شد که این اقدامات برای غنی‌سازی اوقات فراغت دانش‌آموزان چندان ثمربخش نیست.

نیک نژاد با بیان اینکه آموزش و پرورش در امرغنی‌سازی اوقات فراغت نمی‌تواند متولی باشد، تاکید می‌کند: مساله غنی‌سازی اوقات فراغت دانش‌آموزان یک مساله پرطمطراق اما بدون درون‌مایه است. این کارشناس آموزش و پرورش درباره کسب مهارت‌هایی از جمله زبان انگلیسی و موسیقی در فصل تابستان، می‌گوید: اغلب دانش‌آموزان بنابر شرایطی که دارند هیچ علاقه‌ای برای حضور در کلاس‌های گوناگون ندارند. در اصل آنها باید خارج از فضای مدرسه به دنبال موضوعات مورد علاقه خود باشند. او تاکید می‌کند: در واقع باید برگزاری کلاس‌های تابستانی برای دانش‌آموزان در یک فضای کنترل شده باشد که تحقق این امر هم منوط به تخصیص بودجه است.

ارائه راهکار برای غنی‌سازی اوقات فراغت
یک مددکار اجتماعی درباره نحوه گذران اوقات فراغت می‌گوید: باید در زمینه غنی‌سازی اوقات فراغت بازتعریف کارشناسی انجام شود تا در این زمینه به نتایج مطلوبی دست یافت. باید توجه داشت که مهم‌ترین نیاز نوجوانان و جوانان کسب مهارت است و اغلب آنها بدون اینکه علاقه‌‌ای به رشته تحصیلی داشته باشند به دلیل چشم و هم‌چشمی رشته‌ای را انتخاب می‌کنند، اما به دلیل عدم ذوق و علاقه ای به آن مهارت کافی هم برای کسب آن ندارند. محمد زاهدی‌اصل می‌افزاید:‌ اوقات فراغت زمان مناسبی برای ارتقای سطح مهارت دانش‌آموزان است.

به گفته او در حوزه آموزش و پرورش مهم‌ترین مخاطب ما قشر جوان و نوجوان است آن هم به این دلیل که خاستگاه موفقیت‌ها و ناکامی‌ها دوره دانش‌آموزی است و اگر به اوقات فراغت دانش‌آموزان به عنوان یک مساله توجه شود مشکلات ما در همه زمینه‌ها حل می‌شود. این استاد دانشگاه تصریح می‌کند: کارشناسی نبودن برنامه‌های اوقات فراغت و نبود رویکرد مناسب مسئولان نسبت به موضوع اوقات فراغت باعث می‌شود دانش‌آموزان از این برنامه‌ها استقبال نکنند و رسانه‌ها نیز از دغدغه والدین نسبت به اوقات فراغت به‌عنوان چالش و نارسایی یاد کنند که در حوزه اوقات فراغت باید راهکاری مبتنی برهدف ارائه شود.

به گفته او با توجه به اینکه مهارت‌آموزی باید دغدغه نسل نوجوان و جوان قرار گیرد نباید کسب یک مهارت فقط به فصل تابستان محدود شود چراکه اگر چنین اتفاقی بیفتد مؤید آن است که در بحث مهارت‌آموزی اقدامات اصولی انجام نشده است. برای مثال هر ساله با فرارسیدن فصل تابستان شاهد هجوم جمعیت عظیمی به سوی کلاس‌های زبان هستیم اما آنچه در جامعه شاهد هستیم این است که اغلب فارغ‌التحصیلان در مقاطع گوناگون در زمینه تسلط به زبان دوم مشکل دارند که این نتیجه عملکردهای مقطعی والدین و عدم هدف‌گذاری برای کسب یک مهارت است.

سلامت نیوز: تابستان خود را چگونه بگذرانیم؟

زیارتنامه حضرت خدیجه کبری (س)

السلام علیک یا زوجه سید المرسلین
السلام علیک یا اُم فاطمه الزهرا سیدة نسا العالمین
السلام علیک یا اول المومنات
السلام علیک یا من انفقت ما لها
فی نصرة سیده الا نبیا نصرته ما استطاعت و دافعت عنه الاعدا
السلام علیک یا من سلم علیها جبرائیل و بلغها
السلام من الله الجلیل فهینا لک بما اولاک الله من فضل
والسلام علیک و رحمة الله و برکاته

رحلت حضرت خدیجه کبری سلام علیها

دهمین روز از ماه رمضان سال دهم بعثت ‏(3 سال قبل از هجرت) می گذشت که واقعه ای رخ داد؛ در هنگامه ای که مسلمانان در شعب ابی طالب در محاصره بودند و وجود حضرت خدیجه کبری تسلای خاطری برای رسول گرامی اسلام در آن وضعیت سخت و طاقت فرسا بود.
آری! پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله یار دیرینه خود را از دست داد.

چون حضرت خدیجه بانوى فداکار و همسر بى نهایت مهربان حضرت رسول (صلى الله علیه و آله) در سن شصت و پنج‏سالگى از دنیا رفت ، پیامبر (ص) او را با دست مبارک خویش در حجون مکه (قبرستان ابوطالب) به خاک سپردند . حزن در گذشت او پیامبر (ص) را بسیار محزون ساخت به همین دلیل آن حضرت سال در گذشت‏حضرت خدیجه را عام الحزن‏ - سال اندوه - نام نهاد. از ثروت بسیار حضرت خدیجه همسر بى‏همتاى پیامبر (ص) اسلام رونق یافت .

حضرت خدیجه س در حالی به همسری محمد ابن عبدالله در آمد که از ثروت و شهرت خاصی در عربستان برخوردار بود و خواهان زیادی از میان ثروتمندان قریش داشت . در این دوره زمانی حضرت محمد (ص) هنوز به رسالت برانگیخته نشده بود واز ثروت و مکنت نیز برخوردار نبود . ایشان در این زمان تحت سر پرستی جد بزرگوارشان حضرت عبد المطلب زندگی می کردند و شهرتی مگر در راستکاری و امانت داری نداشت اما حضرت خدیجه س او را بر گزید و پس از رسالت آن حضرت نه تنها تمام سختی ها را به جان خرید و سرمایه خویش را برای هدف شگفت رسول الله (ص) خرج کرد بلکه اولین زنی است که به پیامبر اسلام ایمان آ ورد .

معرفي خديجه

پدر او: خو يلد بن عبد الغري بن قُصَي بن كلاب است.
مادر او: فاطمه دختر زائده بن أصَم است.
تولد: سال 68 پيش از هجرت
فرزندان: قاسم، عبدا…، زينب، ام كلثوم، فاطمه و رقيه مي باشند.
لقب: طاهره
وفات: در ماه رمضان سال دهم بعثت و پس از سه روز بعد از وفات ابوطالب است.

پيغمبر(ص) او را در حجون دفن كرد و خود او را در قبر گذاشت و سال وفات او عام الاحزان (سال اندوه ها) ناميده شده است و خديجه به هنگام وفات 65 سال داشت.

در هنگام ازدواج با پيغمبر(ص) عمر شريف آن حضرت 25 سال و عمر خديجه 40 سال بود. ثروتش از همه قريش بيشتر بود و اهالي مكه با اموال او پيش از آنكه با پيغمبر (ص) ازدواج كند تجارت مي كردند و خديجه پس از ازدواج با پيغمبر هر چه داشت به وي بخشيد و اين ثروت هنگفت از پايه هاي تشكيل دهنده دعوت اسلامي به شمار مي رود.

سخن از اسلام خديجه گفتن در واقع سخن از اسلام در روز نخستين است. همه امت اتفاق نظر دارند كه خديجه اولين بانويي است كه اسلام آورده است. در همان زماني كه پيامبر گرامي از اذيت و آزار و دشواريها رنج مي برد، آنجا كسي بود كه از بار اندوه و غمهاي او مي كاست و موجب مي شد كه غمها و اندوه هاي خويش را به فراموشي سپارد. او تنها خديجه همان زن با ايمان بود، همان زن گرانقدري كه ياور و شريك محمد (ص) بود.

تبسم خديجه كوله بار اندوه و دردها را از محمد (ص) سبك مي كرد و دوستي نمايان بر چهره اش موجب مي شد كه پيغمبر دردها و رنجهاي خود را از ياد ببرد. ايمان خديجه پيغمبر را از يك آينده درخشان و با شكوه براي دعوت خبر مي داد و استواري عقيده اش دليلي بر آغاز پيروزي بود. اموال خديجه در واقع كليد شكست اين محاصره بود. او مواد مصرفي را چندين برابر قيمت واقعيش از براي غذاي كساني كه ميان امت بودند مي خريد تا اينكه سالهاي محاصره اقتصادي با سلامت و رهايي امت سپري شد و حيله قريش با شكست و ناكامي مواجهه گرديد.

رسول گرامي (ص) به خاطر صداقت و امانتي كه از او نمايان شده بود به صادق و امين معروف بود و خداوند حاضر و ناصر چنين مي خواست كه خديجه داراي سيره اي باشد كه بدان از همه زنان منحصر بفرد باشد، به همين جهت در دوره جاهليت به طاهره معروف بود و همين لقب براي شرف و افتخار او كافي است.

ابن عباس گفته است: رسول خدا (ص) بر روي زمين چهار خط كشيد و گفت آيا مي دانيد اين چيست؟

گفتند: خدا و رسولش داناترند.

پس رسول خدا (ص) گفت: بهترين زنان اهل بهشت چهار تن هستند: خديجه دختر خويلد، فاطمه دختر محمد (ص)، مريم دختر عمران و آسيه دختر مزاحم زن فرعون.

مناقب خديجه فراوان است و او از ميان زنان كسي است كه به مرحله كمال رسيده است. او خردمند و با جلال و متدين و پاكدامن و بزرگوار و از اهل بهشت بود. پيغمبر (ص) او را ستايش مي كرد و بر ديگر زنان مؤمن برتري مي داد و او را بسيار بزرگ مي داشت تا جائيكه عايشه مي گفت: به زني رشك نبردم آنچنان كه به خديجه حسد ورزيدم زيرا كه پيامبر (ص) بسيار زياد از او ياد مي كرد.

و بدينگونه او در تاريخ حيات رسول اكرم (ص) زني عادي نبود. بسبب فداكاري شگفت انگيز اين بانوي پارسا، پيامبر (ص) او را بسيار بزرگ مي داشت. سه سال پيش از هجرت، در تلاطم وقايع وتند باد مصائبي كه از سوي قريش و سايرين بر پيامبر (ص) وارد مي شد شعله اي فروزان رنگ باخته، به خانوشي مي گرائيد. رسول اكرم (ص) به سادگي نمي توانست اين خبر دلخراش را بپذيرد. او بدين ترتيب انساني را از كف مي نهاد كه عالي ترين نمونه وفا و فداكاري و جامع ترين بيانگر راستي بود.

آخرين سخن خديجه، به هنگامي كه بر بستر مرگ خفته بود، از درد و رنج هائي كه در راه پيامبر(ص) ديده بود كم ارج تر نبود. لحظه اي كه شبح مرگ بر چهره او سايه افكنده بود به پيامبر چنين مي گويد:

« اي رسول خدا …… من در حق تو كوتاهي كردم و آنچه شايسته تو بود، انجام ندادم.از من در گذر و اگر اكنون، دل در طلب چيزي داشته باشم, خشنودي توست.»

كلمات بر لبان پاكش مي لغزد و آخرين نفسهايش را با خشوع و ايمان بر مي آورد …… خدا خديجه را رحمت كند. آن نمونه بارز زن مسلمان كه براي عقيده و رسالتش پيكار كرد.