نقاشی یکی از دانش آموزای عزیز به مناسبت دهه فجر

علی با رفتنت مظلوم تر شد

علی با رفتنت تنهاترین شد
رفیق درد و دلهایش زمین شد
به چاهش گفت حرفهایش
شنید آن چاه آه و ناله هایش
علی بعد از تو زهرا جان غمین شد
دلش تنهاترین تنهاترین شد
علی داغ تو را برچاه می خواند
نگاهش بعد از این کنج زمین شد
نه بر دیوار و در کردش نگاهی
نه بر رنگ رُخ نیلی و مسمار
هر آنچیزی که زهرا را بیازُرد
علی در سینه اش بر چاه می گفت
علی با رفتنت تنهاترین شد
رفیق درد و دلهایش زمین شد
به چاهش گفت حرفهایش
شنید آن چاه آه و ناله هایش
۲۶ دیماه ۹۹ شعرخودم